Spark of Synapses

Κανείς δεν μου είπε σαν μεγάλωνα πως ψέματα θα έβρισκε μονάχα η ψυχή μου. Ονειρευτικά έναν κόσμο ουτοπικό. Έναν κόσμο γεμάτο αγάπη και ελπίδα. Κανέναν δεν τον νοιάζει πια. Όλοι έχουν δεχτεί πως ο κόσμος "έτσι είναι", και απλά τον διαβαίνουν δίχως ερωτήσεις. Γεμάτοι με συμφέροντα. Δεν είναι πως δεν έχω μεγαλώσει. Έχω ήδη μάθει και πάθει πολλά. Αυτό δεν σημαίνει πως έχω μάθει να το αντιμετωπίζω. Πόσο μάλλον να το δέχομαι. Και ας με πουν ιδεαλίστρια και ονειροπόλα. Θέλω να ζήσω σε έναν κόσμο δίχως συμφέροντα και διχασμούς. Δίχως σύνορα και θρησκείες να μας χωρίζουν. Δίχως κομματικά και στιβαρά πιστεύω που σου κλείνουν τα μάτια. Θέλω αλλαγές! Θέλω καλοσύνη. Θέλω να λέω σε όλο τον κόσμο καλημέρα και να το εννοώ όσο σκατά και αν είναι η δικιά μου. Θέλω να μπορώ να στηριχτώ σε έναν συνάνθρωπο μου χωρίς αυτός να με παρατήσει για το δικό του καλό. Και να μπορώ να κάνω και εγώ το ίδιο. Να αγαπάω πραγματικά χωρίς να ζητάω κάτι. Τόσο πολύ που έστω και αν κάτι με πληγώνει να με διακ...

An earth made of dreams. People made of stone. Apathy, ignorance, self-obsession. We are slowly dying inside. We kill ourselves bit by bit. We alienate others around us. They don't matter. We are the only substance. A cruel world. Silencing the difference. Stabbing the change in the back. Crazy you call it!! This reality is all we have. Never out of the boundaries. Seldomly out of ourselves. Limits all around us. We secretly long for the materialistic world to consume us, the way we consume it. We crave for the attention of the earth, of the beyond, of the unknown. We have forgotten the love, the empathy, the respect, the inner power, the soul. Breathing is not a conscious act. Touch your hand. Slowly caress the skin on your palm, your fingers. Feel the heat running through every part of the skin you touch. You are alive. Whatever the outcome, whatever the struggle, how you see the world is up to you. Your own choice. Believe that. Touch with your consciousnes...

In the quest for your true self it is not rare to get lost. Lost within your ego, lost within the self, lost within the thoughts, lost within the feelings. I walk a path unknown. Not to man. Not to the universe. Unknown to myself. Walking blindfolded on a rocky terrain. The path has not been carved into the earth by anyone. I, myself, am sculpting my way through it. A wondrous path, a difficult one. A path filled with the energies of entities lost and found. A path of spirits in the mist. I will not get through it unscathed. I like that. I enjoy the scars that make the psyche grow brighter. It has been said before and I repeat it faithfully. ''It is the journey that is important''. In this quest of happiness, the things that sadden you are not few. When you open your eyes to the imposed cruelty of man to self, nature and others, it gets cold and lonely.  In this fight for compassion, kindness, universality and oneness it is easy to get hurt. A battle of the mind has st...